گلپا، که نام اصلی او اکبر گلپایگانی است، از کسانی است که نقش مهمی در شناساندن آواز و موسیقی ایرانی به مردم جهان داشته است. در این نوشته از وبلاگ ندابلاگ، بیشتر با این هنرمند نامآشنا آشنا میشویم. تا پایان این مطلب همراه ما بمانید.
توصیه میکنیم حتماً مقاله کاخ موسیقی کاتالان کجاست و چرا مشهور است؟ را مطالعه کنید.
برای گسترش دانش خود، به مقاله پنج ترانه عالی برای تمرین خوانندگی سر بزنید.
اکبر گلپایگانی ملقب به گلپا
اکبر گلپایگانی که با نام هنری گلپا شناخته میشود، از خوانندگان سرشناس موسیقی سنتی ایران است. او در بهمنماه سال ۱۳۱۲ در تهران متولد شد. کار هنری خود را از کودکی و در سال ۱۳۱۸ با قرائت قرآن کریم آغاز کرد.
مقاله ۲۸ تا از جملات بتهوون که شما را میخکوب میکنند! منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه مفهوم رزونانس در موسیقی.
پدرش نخستین آشنایی او با مبانی موسیقی را فراهم آورد. سپس آشنایی با «حسن یکرنگی» که فردی خوشقلب و خوشصدا و آگاه به ردیفهای موسیقی ایرانی بود، موجب تشویق و راهنمایی گلپایگانی جوان شد.
برای درک عمیقتر این موضوع، مطلب ابداعگر سنفونی و چهارنوازی برای سازهای زهی کیست؟ را بخوانید.
مقاله بهترین آموزشگاه هنگ درام در شرق تهران حاوی اطلاعات جامعی است.
گلپا از شانزدهسالگی به شکل جدیتر و زیر نظر استادان موسیقی آن دوره فعالیت کرد و به تدریج به یک خوانندهی کاملاً حرفهای تبدیل شد. از آثار معروف او میتوان به تصنیف «اشک من» اشاره کرد که در سبک سنتی و با حال و هوایی محزون اجرا شده است.
برای گسترش دانش خود، به مقاله سازهای پر کاربرد موسیقی حماسی ایران سر بزنید.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در یک میز سنتور مناسب چه ویژگیهایی دارد؟ پیدا کنید.
شروع جدی موسیقی
در سال ۱۳۲۰، او به شکل جدی و منظم، آموزش موسیقی و دستگاههای آن را نزد پدرش شروع کرد. اکبر گلپایگانی در سال ۱۳۲۶ برای نخستین بار در یک گروه کر ارکستر شرکت کرد و در سال بعد، یعنی ۱۳۲۷، به انجمن موسیقی مدرسه نظام پیوست.
اولین اجرای رسمی آواز اکبر گلپایگانی، در سال ۱۳۲۸ و هنگامی که شانزده سال داشت، در یک جمع خصوصی در خانه استاد مرتضیخان محجوبی انجام شد. این اجرا در مایه ابوعطا و با همراهی استادان بزرگی مانند مرتضیخان محجوبی، بانو قمرالملوک وزیری، سعادتمند قمی، علی تجویدی و حسین تهرانی بود. از این سال به بعد، او به تدریج با استادان برجسته موسیقی آشنا شد و آموزش خود را زیر نظر آنان آغاز کرد.
گلپا در کنار ادامه تحصیل، از موسیقی دور نبود تا اینکه در پانزده سالگی با حسین خواجهامیری (ایرج) در مدرسه نظام همکلاس شد. این آشنایی، سرنوشت دو چهره ماندگار موسیقی ایرانی را به هم پیوند زد.
گلپا از دانش استادانی مانند حاج آقا محمد ایرانی، ادیب خوانساری و صفحات طاهرزاده بهره برد، اما هرگز تلاش نکرد که از آنان تقلید کند.
توصیه میشود به مطالعه مقاله آشنایی کامل با موسیقی خراسان و انواع آن! ادامه دهید.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً آشنایی با ساز ترومبون،تاریخچه و کاربرد آن را بخوانید.
برای گسترش دانش خود، به مقاله ۷ تفاوت کمانچه و ویولن را بشناسید! سر بزنید.
توصیه میکنیم حتماً مقاله تکست یا لیریکس؟ کدام صحیح است؟ را مطالعه کنید.
اگر به این موضوع علاقه دارید، ۱۰ حقیقت جالب در مورد فلوت را از دست ندهید.
برای اطلاعات بیشتر، به مقاله بهترین سن شروع پیانو برای کودکان کی است؟ مراجعه کنید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه موسیقی تلفیقی چیست ؟.
پیشروان معرفی آواز و موسیقی ایرانی در سطح جهان
گلپا در سال ۱۹۵۶ میلادی (مصادف با سالهای ۱۳۳۴ و ۱۳۳۵ خورشیدی) به همراه دو استاد بزرگ موسیقی ایران، علی اصغر بهاری (نوازنده چیرهدست کمانچه) و نورعلی برومند (استاد ردیف و نوازنده تار)، در سازمان جهانی یونسکو برنامهای اجرا کرد. در این برنامه، آنان دو تصنیف ارائه دادند: یکی در دستگاه سهگاه و دیگری در مایه اصفهان که اشعار آن از سعدی و حافظ انتخاب شده بود. این اجرا گامی مهم در شناساندن موسیقی اصیل ایرانی به دنیا بود. از این رو میتوان گفت گلپایگانی، برومند و بهاری از نخستین کسانی بودند که آواز و موسیقی ایران را در سطح جهانی معرفی کردند.
برای مطالعه بیشتر، به روش های بهبود صدای تو دماغی سری سر بزنید.
برای درک عمیقتر این موضوع، مطلب جاشوا بل؛ از بهترین ویولنیستهای زنده جهان را بخوانید.
نظر شما در مورد این مقاله چیست؟