موسیقی ایرانی و موسیقی غربی دو عنوانی هستند که برای جدا کردن این دو سبک موسیقی از هم به کار میروند.
اما این دو چه تفاوتهایی با هم دارند و چرا آنها را از یکدیگر متمایز میدانیم؟
در ادامه این نوشته با ما همراه باشید تا با مهمترین تفاوتهای میان موسیقی غربی و موسیقی سنتی ایرانی آشنا شوید.
موسیقی اصیل ایرانی
موسیقی سنتی ایران با نامهای دیگری مانند موسیقی کلاسیک ایرانی و موسیقی دستگاهی نیز شناخته میشود. این موسیقی شامل مجموعهای از دستگاهها، نغمهها و آوازهاست که از قرنها پیش از میلاد مسیح تا به امروز ادامه داشته و اکنون به شکلی سادهتر و قابل درکتر در دسترس قرار گرفته است. موسیقی ایرانی یکی از قدیمیترین سبکهای موسیقی در جهان محسوب میشود. متأسفانه امروزه اصل و هویت واقعی این موسیقی تا حدی به فراموشی سپرده شده است. با این حال، هنوز موسیقیدانانی هستند که به ریشههای فرهنگی و هویت ایرانی اهمیت میدهند و این هنر را به شکلی اصیل و درخور اجرا میکنند.
برای یادگیری پیشرفته، به آشنایی با انواع سازهای بادی مراجعه کنید.
مقاله بیوگرافی لودویگ گورانسون | نابغه موسیقی سوئدی حاوی اطلاعات جامعی است.
در اینجا میتوانید اطلاعات کاملتری درباره آشنایی با سبک موسیقی آر اند بی بیابید.
اگر سوالاتی دارید، مقاله تقدیر از استاد فرهاد بادپا در بنیاد رودکی به شما کمک خواهد کرد.
مقاله بیوگرافی جیمزمارشال هندریکس حاوی اطلاعات جامعی است.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه کوک سنتور در دستگاه های مختلف.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه معرفی ساز اوکارینا | فلوت گرد ۱۲ هزار ساله!.
برای مطالعه بیشتر، به نکات مهمی که باید در مورد کاخن بدانید سری سر بزنید.
در مقابل، موسیقی غربی بر اساس نظام گام و تونالیته شکل گرفته است، در حالی که موسیقی ایرانی بر گوشهها و نغمهها استوار است.
در اینجا میتوانید اطلاعات کاملتری درباره هوش موسیقیایی (تعریف+ویژگیها+تقویت) بیابید.
موسیقی سنتی ایران از هفت دستگاه تشکیل شده که هر کدام گام مخصوص به خود را دارند. واژه “گام” از موسیقی غربی گرفته شده، اما شباهت آن با گام در موسیقی غربی تنها در نام است و این دو در اصل با یکدیگر تفاوتهای بنیادین دارند. علاوه بر این، موسیقی ایرانی شامل پنج آواز اصلی نیز میشود.
اگر به این موضوع علاقه دارید، تکنیک تریل در موسیقی چیست؟ را از دست ندهید.
ضعف مشترک موسیقی غربی و سنتی
در گذشته، چه در موسیقی ایرانی و چه در موسیقی غربی، شرایطی حاکم بود که بردن و نگهداری سازهای موسیقی مجاز نبود و حتی یک جرم به حساب میآمد. به همین دلیل، نوازندگان و آهنگسازان بااستعداد آن زمان به راحتی نمیتوانستند قطعاتی خلق کنند یا آنها را اجرا کنند. آموزش هنرجویان جدید و همچنین نوآوری در ساختمان سازها یا انجام نمیشد یا با دشواریهای بسیار همراه بود.
اگر به این موضوع علاقه دارید، ۶ تا از فواید آموزش خوانندگی به کودکان را از دست ندهید.
یکی دیگر از پیامدهای آن دوران این است که امروزه سازهای بزرگ و جاگیر در این سبکهای موسیقی یا وجود ندارند یا بسیار کمیاب شدهاند. به همین دلیل، اجرای نتهای با فرکانس پایین که در سازهای قدیمی ایرانی قابلیت نواختن داشتند، دیگر ممکن نیست. همچنین سازهای امروزی دامنه محدودی از اکتاوهای موسیقی را پوشش میدهند.
استادان موسیقی در غرب برای حل این مشکلات، به تغییر سازهای موجود یا ابداع سازهای جدید دست زدند؛ اما در موسیقی ایرانی، این گونه اصلاحات و نوآوریها تنها در چند سال اخیر آغاز شده است.
سازهای موسیقی ایرانی چه تفاوتی با ساز های موسیقی غربی دارند؟
سازهای ایرانی معمولاً از مواد طبیعی مانند چوب و پوست درست میشوند. همچنین از قطعات فلزی و سفالی نیز در ساخت آنها استفاده میگردد. این سازها به چند گروه اصلی تقسیم میشوند: سازهای زهی که با زخمه زدن نواخته میشوند، سازهای زهی که با ضربه نواخته میشوند و سازهای زهی که با آرشه به صدا درمیآیند.
سازهای غربی تفاوتهای زیادی با سازهای ایرانی دارند. از سازهای رایج و پرکاربرد در موسیقی غربی میتوان به ویولن و دیگر سازهای شبیه به آن، پیانو و همچنین ساز چنگ اشاره کرد. جالب است که ویولن و پیانو، که ریشه در موسیقی غربی دارند، در موسیقی ایرانی نیز جایگاه ویژهای پیدا کردهاند و نوازندگان ایرانی با استفاده از این سازها آثار ارزشمند و ماندگار بسیاری خلق کردهاند.
سازهای هر منطقه و کشوری با فرهنگ و روحیه مردم آن سرزمین هماهنگ است. سازها در ابتدای پیدایش شکل سادهای دارند، اما به مرور زمان و با خلاقیت و نوآوری موسیقیدانان، تغییر و تحول پیدا میکنند و به این ترتیب، روند تکامل آنها ادامه مییابد.
اگر سوالاتی دارید، مقاله وظایف کنسرت مستر یا ویولنیست اول! به شما کمک خواهد کرد.
برای گسترش دانش خود، به مقاله بهرام دهقانیار | از خونه مادر بزرگه تا قهوه تلخ سر بزنید.
نظر شما در مورد این مقاله چیست؟