آشنایی با ساز حلزونی هورن

آشنایی با ساز حلزونی هورن

هورن یکی از سازهای بادی به شمار می‌رود که شکل ظاهری آن مارپیچ و پر از پیچ و خم است. در این نوشته از وبلاگ ندابلاگ، بیشتر با این ساز که به شکل حلزون طراحی شده آشنا خواهید شد.

اگر به این موضوع علاقه دارید، بهترین آموزشگاه برای آموزش کالیمبا را از دست ندهید.

برای یادگیری پیشرفته، به با یانی ،موسیقدان زنده جهان آشنا شوید مراجعه کنید.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً دوتار ،سازی با فقط دو تار را بخوانید.

آشنایی با ساز حلزونی هورن

هورن یک ساز بادی از جنس برنج است که شکل حلزونی و مارپیچی دارد. طراحی ویژه‌ی بدنه‌ی آن باعث می‌شود صدایی پیوسته و کشدار تولید کند. تاریخچه‌ی این ساز به حدود سال ۱۶۵۰ بازمی‌گردد. در آن دوران در انگلستان از این وسیله به عنوان شیپور در هنگام شکار استفاده می‌کردند.

هورن در دسته‌ی سازهای نسبتاً جدید قرار دارد و مجهز به چندین سوپاپ است. وجود این سوپاپ‌ها به نوازنده امکان می‌دهد تا نت‌ها و صدای متنوع‌تری را اجرا کند. این ساز به خاطر ساختار و نواختن ساده‌ای که دارد، علاقه‌مندان زیادی پیدا کرده است. هورن در اندازه‌های مختلف و با چندین کلید متفاوت ساخته می‌شود.

مقاله تاریخچه ساز ملودیکا حاوی اطلاعات جامعی است.

آشنایی با ساز حلزونی هورن

آشنایی با ساز بادی هورن
در گذشته، فرانسوی‌ها به این ساز «هورن آلمانی» می‌گفتند. آلمانی‌ها آن را «شیپور شکار» صدا می‌زدند و انگلیسی‌ها هم آن را با نام «هورن فرانسوی» می‌شناختند.
تا اینکه در سال ۱۹۶۰، انجمن جهانی هورن نام رسمی این ساز را فقط «هورن» تعیین کرد. امروزه هم بیشتر اهالی موسیقی آن را به سادگی «هورن» می‌نامند.
هورن (Horn)، کُر فرانسوی (French Cor)، هورن آلمانی (German Horn) و هر ساز بادی دیگری که صدای آن از لرزش لب‌های نوازنده در برابر دهانی ساز ایجاد شود، همه در یک خانواده جای می‌گیرند.

مقاله با پدر سمفونی جهان آشنا شوید منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

سازهای خانواده‌ی هورن

سازهای گروه هورن، از یک لوله فلزی تشکیل شده‌اند که معمولاً حالت خمیده دارد. این لوله در یک سر خود، دهانه‌ای باریک دارد که نوازنده در آن می‌دمد و در سر دیگر، پهن‌تر می‌شود و صدای ساز از آنجا بیرون می‌آید.

برای گسترش دانش خود، مقاله اردشیر کامکار ،رونق دهنده هنر کمانچه نوازی معاصر را مطالعه کنید.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب مصاحبه آموزشگاه الهام با ماهر پورعبیات، مدرس گیتار را بخوانید.

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله آهنگساز جنگ ستارگان کیست ؟ ادامه دهید.

مقاله ۷ تفاوت ساکسیفون و ترومپت را بشناسید حاوی اطلاعات جامعی است.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نحوه نگهداری صحیح از پیانو.

در هورن، برخلاف سازهای مشابه مانند ترومپت، قطر لوله به آرامی و به صورت مخروطی بزرگ می‌شود.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً روش صحیح مضراب زدن در سه تار را بخوانید.

اگر سوالاتی دارید، مقاله آشنایی با گروه موسیقی چارتار به شما کمک خواهد کرد.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب پلیفونی در پیانو چیست؟ | در پیانو آکوستیک و دیجیتال را از دست ندهید.

گاهی در موسیقی جاز یا در برخی نوشته‌ها، به هر ساز بادی به سادگی هورن گفته می‌شود.

مشخصات کلی ساز

هورن یک ساز بادی برنجی است که شکل مخروطی دارد و شبیه به سازهایی مانند کورنت یا ساکس‌هورن (نوعی شیپور) است. این شکل با سازهایی مانند ترومپت یا ترومبون که لوله‌های استوانه‌ای دارند، تفاوت دارد. در هورن قطر لوله به تدریج گسترده می‌شود.

اگر به این موضوع علاقه دارید، آشنایی با ماهور؛ یکی از دستگاه های موسیقی ایرانی را از دست ندهید.

در این مقاله معرفی انواع کلید اصلی موسیقی اطلاعات مفیدی آمده است.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در مهم ترین تکنیک های نواختن تار و سه تار پیدا کنید.

بیشتر سازهای برنجی از سوپاپ‌های پیستونی استفاده می‌کنند، ولی هورن‌های امروزی معمولاً سوپاپ‌های چرخان دارند. البته در برخی هورن‌های قدیمی‌تر که در کشورهایی مانند استرالیا و فرانسه ساخته می‌شدند، هنوز هم از سوپاپ پیستونی بهره می‌برند.

کار هر سوپاپ این است که طول لوله ساز را تغییر می‌دهد و در نتیجه صدای نت عوض می‌شود. همچنین با تنظیم طول لوله، ساز را کوک می‌کنند. هورن‌های دوبل مدرن که امروزه رایج هستند، در مجموع حدود ۶.۴ متر (معادل ۲۱ فوت) لوله دارند.

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله بهترین سن برای شروع موسیقی ادامه دهید.

در مقایسه با دیگر سازهای برنجی ارکستر، هورن معمولاً یک اکتاو صدای بالاتری دارد. بخشی از دلیل این موضوع، اندازه کوچک‌تر دهانی یا سرساز آن است.

معمولاً نت‌های هورن را یک فاصله پنجم پایین‌تر از آنچه نوشته شده است، اجرا می‌کنند. محدوده صدایی معمول آن از نت «سی بمل» زیر کلید فا شروع می‌شود و تا نت «فا» بالای کلید سل ادامه پیدا می‌کند.

اگرچه در موسیقی کلاسیک اغلب از همین محدوده استفاده می‌شود، ولی بسیاری از نوازندگان قادرند نت‌های بسیار بیشتری را خارج از این محدوده بنوازند، هم نت‌های بالاتر و هم نت‌های پایین‌تر.

×

نظر شما در مورد این مقاله چیست؟

اگه حال کردی این پست رو با دوستات به اشتراک بذار:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *