موسیقی کلاسیک یک عنوان کلی برای موسیقی هنری اروپاست. این سبک موسیقی از حدود سال ۵۰۰ میلادی شکل گرفته است. در این سبک، از تعداد بسیار زیادی ساز مختلف استفاده میشود. در ادامه این مطلب از وبلاگ ندابلاگ، با انواع سازهای موسیقی کلاسیک آشنا خواهید شد.
سبک موسیقی کلاسیک
موسیقی کلاسیک به طور کلی به چهار دوره اصلی تقسیم میشود: دوره باروک، دوره کلاسیک، دوره رمانتیک و دوره کلاسیک مدرن.
این سبک موسیقی، که به آن موسیقی کلاسیک غربی هم میگویند، از فرهنگ، آداب و سنتهای کشورهای غربی به ویژه اروپا سرچشمه گرفته و با تاریخ و باورهای مذهبی این منطقه پیوند عمیقی دارد.
موسیقی کلاسیک در طول تاریخ، شکلها و ویژگیهای گوناگونی به خود دیده است. بر این اساس، تاریخ آن را میتوان به این دورهها تقسیم کرد: دوران باستان (تا پایان قرن پنجم میلادی)، دوران اولیه (از آغاز قرن ششم تا پایان قرن شانزدهم که شامل قرون وسطی و رنسانس میشود)، دوران قواعد مشترک (از آغاز قرن هفدهم تا شروع قرن بیستم که دورههای باروک، گالانت، کلاسیک و رمانتیک را در بر میگیرد) و در نهایت موسیقی معاصر (از آغاز قرن بیستم تا زمان حاضر).
توصیه میکنیم این مطلب گلپا ،پیشرو معرفی آواز و موسیقی ایرانی در سطح جهان را حتماً بخوانید.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً حقایقی جالب از پیانو که شاید تا به حال نشنیده باشید را بخوانید.
مقاله آشنایی با اصطلاح مایه در موسیقی حاوی اطلاعات جامعی است.
تاریخچه موسیقی کلاسیک
اگرچه معمولاً به سالهای بین ۱۷۵۰ تا ۱۸۲۰ دوره کلاسیک موسیقی غربی میگویند، اما واژه «کلاسیک» در واقع به کل موسیقی هنری غرب اشاره دارد. این مفهوم شامل سبکهای مختلف موسیقی غربی از قرن نهم میلادی تا امروز میشود و بهطور خاص بر موسیقی سدههای شانزدهم و هفدهم تا قرن نوزدهم تمرکز دارد.
سازهایی که در سبک کلاسیک نواخته می شود:
برای درک عمیقتر این موضوع، مطلب تفاوت پیانو دیجیتال و آکوستیک را بخوانید.
اگر به این موضوع علاقه دارید، بیوگرافی یحیی زرپنجه را از دست ندهید.
برای یادگیری پیشرفته، به بیوگرافی سحر محمدی مراجعه کنید.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در آرپژ به چه معناست؟ پیدا کنید.
پیانو و سازهای زهی:
ویولن، ویولا، ویولن سل و کنترباس، همگی از سازهای زهی و از خانوادهای واحد هستند. این سازها با کشیدن آرشه بر روی سیمهایشان یا با زخمه زدن به سیمها، صدا تولید میکنند. آنها از کوچک به بزرگ به ترتیب عبارتند از: ویولن، ویولا، ویولن سل (که معمولاً به آن چلو میگویند) و در نهایت کنترباس که بزرگترین و بمترین صدا را در بین آنها دارد. این سازها نقش بسیار مهمی در ارکسترهای سمفونیک و گروههای موسیقی دارند.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً دانستی های جالب در مورد سیم های سنتور را بخوانید.
برای گسترش دانش خود، به مقاله ساز پن فلوت ،سازدهنی سرخپوستان سر بزنید.
در اینجا میتوانید اطلاعات کاملتری درباره تفاوتهای آواز سنتی و آواز پاپ بیابید.
سازهای بادی چوبی :
همانطور که نی، سازهای بادی چوبی مانند ابوا، کلارینت، باسون، ساکسیفون و پیکولو نیز در این خانواده جای میگیرند.
سازهای بادی برنجی:
این گروه شامل سازهای بادی برنجی مانند ترومپت، هورن، ترومبون و توبا میشود. همچنین سازهای کوبهای مانند تیمپانی، طبل بزرگ و دیگر سازهای مشابه نیز در آن جای میگیرند.
برای درک عمیقتر این موضوع، مطلب سبک اکاپلا ، صدا سازی با دهان را بخوانید.
توصیه میکنیم این مطلب نحوه اجرای تحریر در آواز را حتماً بخوانید.
نظر شما در مورد این مقاله چیست؟