آشنایی با انواع گروه نوازی

هم‌نوازی یک موضوع علمی و آموزشی است و در همه‌ی رشته‌های موسیقی در دانشگاه، حداقل دو واحد درسی به آن اختصاص داده می‌شود. گروه‌نوازی نیازمند آگاهی از دانش اجراست، نه فقط حفظ کردن قطعات مختلف. در این دانش، علاوه بر توجه به حالت صحیح دست‌ها و وضعیت بدن نوازنده، چگونگی هماهنگی موسیقایی با گروه، نوع سازها و نحوه‌ی چیدمان آن‌ها در صحنه با توجه به شرایط سن و روش ضبط صدا نیز بررسی می‌شود.

مقاله سه تار مشقی چیست؟ منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

در گروه‌نوازی، اولین هدف نوازندگان این است که به جای برداشت‌های شخصی، به یک درک مشترک از پنج عنصر ریتم، فاصله‌های موسیقایی، سرعت اجرا، شدت صدا و تغییرات سرعت در قطعه برسند و سپس بر اساس این درک واحد، قطعه را اجرا کنند. تمام نوازندگانی که در یک گروه بدون رهبر قرار می‌گیرند، برای رسیدن به یک صدای هماهنگ و یکدست، باید ابتدا توانایی درک فرم و انواع بافت‌های موسیقی را داشته باشند تا بتوانند جایگاه خود را در یک قطعه با بافت چندصدایی به درستی تشخیص دهند و با شدت و نوانس مناسب اجرا کنند. این امر نیازمند آموزش و تمرین مداوم است و تنها با توانایی نواختن یک ساز، کوک کردن و نواختن در کنار دیگران به دست نمی‌آید.

اهمیت هماهنگی در گروه

در یک گروه موسیقی حرفه‌ای، هر نوازنده باید گوش، ذهن و چشمانش را برای هماهنگی با دیگر اعضای گروه پرورش دهد. هر نوازنده علاوه بر اینکه باید به صدای ساز خود توجه کند، باید همزمان به صدای سازهای دیگر نیز گوش دهد و با دیگر اعضا ارتباط چشمی برقرار کند. این هماهنگی در گروه‌های موسیقی، به ویژه در اجراهایی که رهبر ندارند، برای رسیدن به درک مشترک از قطعه و ارائه یک اجرای بی‌نقص و هماهنگ ضروری است. در گروه‌هایی که توسط رهبر اداره می‌شوند، به جای ارتباط چشمی پراکنده بین نوازندگان، حرکات و اشاره‌های رهبر می‌تواند به بهبود کیفیت اجرا کمک کند. رهبر گروه علاوه بر مشخص کردن نحوه اجرا، نقش مهمی در یکدست کردن حجم صدا و هماهنگی بین نوازندگان و خوانندگان دارد.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً آشنایی با علامت دیز، هشتگ نت ها را بخوانید.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب روش صحیح مضراب زدن در سه تار را بخوانید.

برای یادگیری پیشرفته، به بیوگرافی مریم ابراهیم ‌پور مراجعه کنید.