در موسیقی سنتی هند، راگا جایگاه بسیار ویژهای دارد. این مفهوم هم از دیدگاه علمی و هم از جنبههای معنوی و عرفانی اهمیت زیادی پیدا میکند. در این سبک موسیقی، تعداد راگاها به هزاران میرسد، اما در عمل تنها از چندصد مورد استفاده میشود و حدود ۳۰ مورد از آنها کاربرد بیشتری دارند. اگر دوست دارید اطلاعات بیشتری درباره راگا کسب کنید، پیشنهاد میکنیم این مطلب را در وبلاگ ندابلاگ دنبال کنید.
تعریف راگا در موسیقی
راگا در زبان سانسکریت به معنی “رنگآمیزی کردن” است. در دنیای موسیقی، راگا یک الگوی ملودیک است که نوازندگان هندی برای ساختن قطعات و نواختن بداهه از آن استفاده میکنند. هر راگا از مجموعهای از نتها و ملودیهای کوچک تشکیل شده و قوانینی برای بداههنوازی در اختیار نوازنده قرار میدهد.
در این مقاله فرم موسیقی نوکتورن چیست؟ اطلاعات مفیدی آمده است.
میتوان راگا را تا حدی شبیه به گام در موسیقی دانست، با این تفاوت مهم که در بعضی از راگاها، ترتیب نتها هنگام بالا رفتن و پایین آمدن با هم فرق دارد. نوازنده باید نتها و قوانین مشخص آن راگا را رعایت کند و در همان چارچوب، به خلاقیت و بداههنوازی بپردازد.
برای اطلاعات بیشتر، به مقاله ساز فیدل چیست و چه تفاوتی با ویولن دارد؟ مراجعه کنید.
مقاله مقایسه فلوت ریکوردر چوبی و پلاستیکی حاوی اطلاعات جامعی است.
هر راگا بین پنج تا هفت نت دارد و دامنه نتها در آنها متفاوت است. گاهی یک نوازنده میتواند بیش از یک ساعت بر اساس یک راگا بداههنوازی کند، در حالی که برخی راگاهای دیگر فقط امکان اجرای چند ملودی کوتاه را فراهم میکنند.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً تنفس دیافراگمی در خوانندگی | تمرین+آموزش+فواید را بخوانید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه ۴ مرحله کوک کردن کالیمبا (برای افراد مبتدی).
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً بیوگرافی فیلیپ گلس | از بنیانگذاران موسیقی مینیمال را بخوانید.
در موسیقی کلاسیک هند، هر راگا شخصیت و حس و هوای خاص خود را دارد و وسیلهای برای بیدار کردن احساسات در شنونده است. جالب است بدانید که برخی از راگاها به زمان خاصی از روز، شب یا حتی یک فصل از سال تعلق دارند؛ برای مثال، بعضی از آنها مخصوص اجرا در فصل باران هستند.
تاریخچه راگا در موسیقی هند
راگا بخشی از فرهنگ و آیین هندو است. پیروان این آیین باور دارند که موسیقی، راهی برای رسیدن به رشد معنوی و رهایی روح است. آنها همچنین معتقدند که راگاها ساختهی دست بشر نیستند، بلکه توسط استادان موسیقی کشف میشوند. هندوها هر راگا را نمادی از یک وجود الهی و بازتابی از خدایی با ویژگیهای عمیق و چندبعدی میدانستند. در نوشتههای کهن سانسکریت مربوط به سدهی سیزدهم میلادی که توسط سارنگادوا (Sarngadeva) به رشتهی تحریر درآمده، از ۲۵۳ راگا نام برده شده است. این اثر، یکی از کهنترین منابعی است که به راگاها پرداخته و سرچشمهی پیدایش آنها را بررسی کرده است.
نظر شما در مورد این مقاله چیست؟
