در مورد این ضربالمثل قدیمی که میگوید “گدا به گدا رحمت به خدا”، باید بگوییم که مفهوم اصلی آن بسیار عمیق و قابل تأمل است.
این مثل زمانی به کار برده میشود که فردی که خودش نیازمند و در تنگناست، سعی میکند به فرد دیگری که او هم در شرایط مشابهی قرار دارد، کمک کند. در چنین موقعیتی، این عمل نیک و بخشش، در واقع به سوی خداوند بازمیگردد و پاداش آن را خدا میدهد.
به بیان سادهتر، وقتی یک فرد فقیر به فقیر دیگری کمک میکند، این کار او ارزش و ثواب بسیار زیادی نزد پروردگار دارد. چون او که خودش محتاج است، از داشتههای اندکش میگذرد و به همنوع خود محبت میکند. این ایثار و از خودگذشتگی، باعث میشود که این عمل خیر، مستقیماً در پیشگاه خداوند ثبت شود و رحمت و پاداش الهی را به همراه داشته باشد.
این ضربالمثل به ما یادآوری میکند که ارزش کمک کردن، به میزان دارایی ما نیست، بلکه به نیت پاک و ایثارگری ما بستگی دارد.

در این نوشته، میخواهیم ببینیم این ضربالمثل قدیمی و اصیل ایرانی چه معنایی دارد و از کجا آمده است. در ادامه با ما همراه باشید.
معنی این ضرب المثل چیست؟
۱- یعنی وقتی یک فرد نیازمند، از کسی که خودش بیپولتر است تقاضای کمک کند و آن شخص هم به او کمکی نکند!
۲- معمولاً این ضربالمثل زمانی استفاده میشود که چند نفر فقیر از یکدیگر تقاضای پول کنند. وقتی کسی که درخواست کرده، ناامید میشود، این جمله را به کار میبرد.
۳- گاهی هم به صورت کنایه از این مثل استفاده میشود؛ وقتی کسی که پولدار است، اما در موقع قرض دادن، خود را به ناداری میزند و پول را پسمیدهد. در این حالت، فرد درخواستکننده، او را بخیل خطاب کرده و میگوید: رحمت به خدا! برخلاف بندهاش که رحم و مهربانی ندارد!
ریشه ضرب المثل
روایت شده که دو گدا در کنار خیابانی با هم درگیر و مشغول جر و بحث بودند. صدایشان آنقدر بلند شد که مردم اطرافشان جمع شدند. وقتی دلیل نزاع را پرسیدند، اولی گفت: او نمیگذارد من گدایی کنم! دومی هم دقیقاً همان حرف را زد و گفت: او مانع کار من شده!
مردم که دیدند بحث این دو به جایی نمیرسد، با خود گفتند: “گدا به گدا، رحمت به خدا!” یعنی حتی گدا هم به همنوع خود رحم نمیکند… اما مهربانی خداوند است که همهجا را فرا گرفته.
نظر شما در مورد این مقاله چیست؟
