در نوشتههای پیشین به سازهای زهی و ساختار آنها پرداختیم. اما سازهای زهی خود به چند دسته تقسیم میشوند. در این نوشته از وبلاگ ندابلاگ، قصد داریم گونههای مختلف سازهای زهی را از نظر روش نواختن بهتر بشناسیم. بنابراین، خواهش میکنیم تا پایان این مطلب با ما همراه بمانید.
توصیه میشود به مطالعه مقاله حق امتیاز در موسیقی (Music Royalty) به چه معناست؟ ادامه دهید.
توصیه میشود به مطالعه مقاله معروفترین برندهای ویولن دنیا را بشناسیم! ادامه دهید.
انواع سازهای زهی از نظر شیوهٔ نواختن
زهیهایی که با زخمه نواخته میشوند
زهیهایی که با آرشه نواخته میشوند
زهیهایی که با ضربه نواخته میشوند
اگر سوالاتی دارید، مقاله ۷ فواید درامز برای ذهن و جسم به شما کمک خواهد کرد.
۱- زهی زخمهای
این سازها به گونهای نواخته میشوند که با کشیدن یا ضربه زدن انگشت یا مضراب بر بخشی که صدا را ایجاد میکند، صوت تولید میشود.
بسیاری از سازهای زهی که با ضربه یا کشیدن نواخته میشوند، در دستهی سازهای بربطگونه قرار میگیرند؛ مانند:
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه بهترین آموزشگاه موسیقی شرق تهران کجاست؟.
گیتار،
گیتار بیس،
سیتار،
بالالایکا،
بانجو،
ماندولین.
در کنار این سازها، گاهی در سازهای آرشهای نیز به جای استفاده از آرشه، سیمها با انگشت اشاره کشیده میشوند که به این شیوه، پیتزیکاتو یا اجرای ضربهای میگویند.
در برخی موارد، از ناخن برای ضربه زدن استفاده میشود که به آن پیتزیکاتوی ناخنی گفته میشود.
نوعی دیگر از ضربه وجود دارد که در آن سیم با نیرو به سمت بالا کشیده شده و در برگشت به دستهی ساز برخورد میکند. این روش را پیتزیکاتوی شلاقی یا پیتزیکاتوی بارتوک مینامند.
همچنین روشی هست که با انگشت دست چپ اجرا میشود و به آن ضربهی دست چپ میگویند.
سرش ضربهای نیز شیوهای است که در آن همزمان با ضربهی دست راست، دست چپ روی دستهی ساز به سمت بالا یا پایین حرکت میکند.
۲ – آرشه ای یا کمانه ای:
-
ویولن:
این ساز، کوچکترین عضو در خانواده خود است و صدایی بسیار زیر و بلند دارد. نواختن آن نیاز به مهارت و دقت ویژهای دارد.
از آنجا که کوک ویولن باید بهطور دقیق تنظیم شود و برای جلوگیری از ناصافی صدا، تمرکز زیادی لازم است، بهتر است آموزش آن از سالهای کودکی آغاز گردد.
ویولن روی شانه چپ قرار میگیرد و با آرشهای که در دست راست گرفته میشود، نواخته میشود. به طور کلی، ویولن در دو نوع اصلی ساخته میشود:ویولن آکوستیک
-
ویولن الکتریک
-
ویولا
این ساز از خانواده ویولن و در دسته سازهای آرشهای جای میگیرد. صدای آن نسبت به ویولن، پایینتر و بمتر است. به همین دلیل، سیمهای آن کلفتتر و سنگینتر است و آرشه آن نیز وزن بیشتری دارد.
ویولنسن
از نظر ساختاری بسیار شبیه به ویولن و ویولا است. فرق اصلی آن در اندازه بزرگتر و وزن بیشتر آن است. صدای آن نیز رسا و دلنشین است و معمولاً در موسیقی کلاسیک و جاز نواخته میشود.
کمانچه
این ساز یکی از کهنترین و اصیلترین سازهایی است که با آرشه نواخته میشود و در طول زمان از ساز رباب تکامل یافته است. شکل اصلی آن یک کاسه گرد و توخالی است که قلب و بخش مرکزی ساز به شمار میرود.
۳- سازهای زهی ضربه ای یا کوبه ای
در این سازها، نوازنده با زدن ضربههایی بر روی سیمها، صدا تولید میکند.
سنتور
از شناختهشدهترین و خوشآهنگترین سازهای کوبهای، سازی است که دو چوب نازک مخصوص دارد. نوازنده با زدن این چوبها بر سیمهای ساز، صدای زیبای آن را پدید میآورد.
پیانو
این ساز با فشردن کلیدهایش صدا ایجاد میکند. گستره صدایی آن نزدیک به هفت اکتاو است که در میان سازهای معمول، وسیعترین محدوده صوتی به شمار میرود و همچنین جعبه صوتی بزرگی دارد.
رباب
این ساز یک ساز زهی و بومی نواحی شمال شرقی ایران است که با ضربه زدن نواخته میشود. ساختمان آن از چهار بخش اصلی به نامهای سر، شکم، سینه و دسته تشکیل شده است.
ویژگی متمایز رباب نسبت به سازهای مشابه، نحوه قرارگیری پردهها بر روی دسته آن است. این ساز در مجموع دارای سه جفت سیم میباشد.توصیه میشود به مطالعه مقاله تفاوت میان آهنگساز و ملودیست ادامه دهید.
توصیه میکنیم حتماً مقاله آلگرو در موسیقی چیست؟ را مطالعه کنید.
نظر شما در مورد این مقاله چیست؟