صدای هر فرد با دیگری متفاوت است و همین تفاوت باعث میشود بتوانیم صداهای مختلف را از هم تشخیص دهیم. این ویژگی در دنیای موسیقی اهمیت زیادی دارد و خوانندگان بر اساس نوع صدایشان دستهبندی میشوند. هر دسته از صداها نام خاص خود را دارد که یکی از آنها «تنور» است. در این نوشته میخواهیم بیشتر درباره این نوع صدا صحبت کنیم. تا پایان این مطلب با ما همراه باشید.
گونههای صدا :
انواع صدا، یک دستهبندی برای صدای انسان (هم در زنان و هم در مردان) در زمینه خوانندگی است که هر کدام محدودههای صوتی گوناگون و رنگهای صدای متفاوتی دارند. فارابی معتقد است که حنجره انسان کاملترین ساز تولید صدا به شمار میرود.
خواندن در حقیقت شکل منظم و سامانیافتهای از صدای آدمی است که با آموزش و تمرینهای گوناگون، جهت میگیرد و زیباتر میشود.
توصیه میکنیم حتماً مقاله معرفی ساز گیتار بیس (guitar bass) را مطالعه کنید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه حقایقی جالب از پیانو که شاید تا به حال نشنیده باشید.
انواع گونههای صدا
در دنیای خوانندگی، دستهبندیهای گوناگونی برای صداها وجود دارد. به طور کلی میتوان آنها را در هفت گروه اصلی جای داد. سه گروه مربوط به بانوان است: سوپرانو، متزوسوپرانو و کنترآلتو. چهار گروه دیگر نیز مربوط به آقایان است: کنترتنور، تنور، باریتون و باس.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در ۷ تفاوت کمانچه و ویولن را بشناسید! پیدا کنید.
برای مطالعه بیشتر، به تفاوت پیانو دیجیتال و آکوستیک سری سر بزنید.
به این دستهبندی میتوان صدای کودکان و نوجوانان را نیز افزود. همچنین زیرمجموعههای بسیار دیگری وجود دارد که به ویژگیهای صوتی هر فرد مانند جنس صدا، قدرت، رنگ صدا و تواناییهای خاص خواننده بستگی دارد.
برای گسترش دانش خود، مقاله جاشوا بل؛ از بهترین ویولنیستهای زنده جهان را مطالعه کنید.
برای یادگیری پیشرفته، به فالش زدن در موسیقی به چه معناست؟ مراجعه کنید.
گستره یا محدوده صدای انسان، از بمترین تا زیرترین نتی که میتواند تولید کند، از نت دو (C2) تا نت سل (G6) را در بر میگیرد.
برای یادگیری پیشرفته، به آشنایی کامل با موسیقی خراسان و انواع آن! مراجعه کنید.
تنور زیرترین نوع صدای مردان
تنور نام یک محدوده صوتی در موسیقی و همچنین نوعی از صدای مردانه در خوانندگی و اپرا است.
این اصطلاح به زیرترین دسته صدای مردان اشاره دارد. معمولاً گستره این صدا در کلید سل، از نت «دو» زیر خط اول حامل تا «لا» بالای خط پنجم حامل است، با این نکته که صدای تنور در واقع یک اکتاو بمتر از صدای سوپرانو شنیده میشود.
به بیان دیگر، در آثار گروهی مانند کر، محدوده تنور اغلب بین «دو»ی بمتر از دو میانی (C3) تا «لا»ی بالاتر از دو میانی (A4) قرار میگیرد.
در قطعات تکنوازی (سولو)، این دامنه گاهی تا «دو»ی بالاتر از دو میانی (C5) نیز گسترش مییابد. بالاترین نتی که معمولاً یک خواننده تنور قادر به اجرای آن است، نت «فا»ی بعد از فا میانی (F5) میباشد.
این نوع صدا در آواز مردان موسیقی ایرانی از جایگاه بسیار مهمی برخوردار است و میتوان گفت بیشتر خوانندگان مرد ایرانی در این دسته صوتی میخوانند.
به عنوان نمونه، در موسیقی اصیل ایرانی میتوان از استادانی مانند طاهرزاده، دردشتی، تاج اصفهانی و شجریان نام برد و در موسیقی پاپ نیز از آقایان ابراهیم حامدی، فریدون فروغی، فرهاد مهراد، نصرالله معین، محمد اصفهانی و امید سلطانی یاد کرد.
نظر شما در مورد این مقاله چیست؟