ری چارلز رابینسون، اسطوره ای که نابینا بود

ری چارلز رابینسون، که همه او را با نام هنری “ری چارلز” می‌شناسند، یک موسیقیدان سرشناس آمریکایی بود. او نوازندهٔ چیره‌دست پیانو و سازهای کلاویه‌ای و همچنین خواننده‌ای در سبک‌های جاز و ریتم‌اند‌بلوز به شمار می‌رفت. بسیاری از مردم، ری چارلز را به خاستعداد چشمگیرش در موسیقی می‌شناسند، به ویژه اینکه او با وجود نابینایی، به چنین موفقیت‌های بزرگی دست یافت. در ادامه این نوشته، بیشتر با زندگی این هنرمند برجسته و اسطورهٔ موسیقی آشنا خواهیم شد.

در بزرگ ترین قرعه کشی های ایران شرکت کنید!

ری چارلز رابینسون

ری چارلز که نام کامل او ری چارلز رابینسون بود، فرزند بیلی رابینسون و آرتا ویلیامز به شمار می‌رفت. پدر و مادرش هر دو افرادی ساده و زحمتکش بودند. او از کسانی بود که سبک موسیقی سول را پایه‌گذاری کرد و در نواختن پیانو نیز بسیار توانا بود. ری چارلز توانست روی موسیقی ریتم اند بلوز تأثیر زیادی بگذارد و حال و هوای سول را به انواع سبک‌های دیگر، از ترانه‌های کانتری گرفته تا آهنگ‌های پاپ شناخته‌شده، اضافه کند. فرانک سیناترا درباره او گفته: «تنها نابغه واقعی در حرفه ما».

از دست دادن بینایی در کودکی

ری چارلز در سنین کم بینایی خود را از دست داد. اگرچه نابینایی زندگی را برایش دشوار کرد، اما باعث شد در یکی از مدارس ویژه‌ی آن زمان آمریکا که تحت تأثیر تبعیض نژادی بود، ثبت نام کند. اولین درس‌های موسیقی را نیز در همان مدرسه فرا گرفت.

او به عنوان یک آهنگساز، یکی از برترین هنرمندان قرن بیستم شناخته می‌شود. بسیاری از نوازندگان و خوانندگان، در سبک کار و شیوه‌ی اجرای خود، از ری چارلز الهام گرفته‌اند و خود را مدیون او می‌دانند.

زندگی نامه

ری چارلز رابینسون وقتی فقط شش سال داشت، در اثر بیماری آب سیاه بینایی خود را از دست داد. اولین کسی که به او موسیقی آموخت، صاحب یک مغازه کوچک در محلشان بود. ری از سه سالگی به آن مغازه می‌رفت و به صدای پیانوی او گوش می‌داد. همان مرد بود که نواختن چند ملودی ساده را به ری یاد داد و اولین قدم را برای تبدیل شدن یک پسر کم‌بضاعت به یک موزیسین بزرگ برداشت.

وقتی ری هفت ساله شد، یک مؤسسه خیریه به او بورسیه داد تا در یک مدرسه موسیقی ویژه کودکان نابینا و ناشنوا درس بخواند. او در مدرسه‌ای به نام سنت اگوستین که مخصوص چنین کودکانی بود، با دنیای موسیقی آشنا شد و نواختن سازهای مختلف را یاد گرفت. متأسفانه در پانزده‌سالگی هر دو والدین خود را از دست داد.

در میانه‌های دهه ۱۹۴۰، او در فلوریدا شروع به کار در زمینه موسیقی کرد و پس از جمع‌آوری پس‌اندازش، در سال ۱۹۴۷ به سیاتل نقل مکان کرد و کار جدی موسیقی را آغاز نمود.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب ۵ تا از بزرگترین سازهای دنیا را از دست ندهید.

ری به شکل آکادمیک، آهنگسازی و نواختن سازهایی مانند پیانو، ارگ، ساکسوفون، کلارینت و ترومپت را فراگرفت. علاقه‌اش به سبک‌های مختلف موسیقی بسیار گسترده بود؛ هم از آثار هنرمندان معروف آن روزگار مانند Artie Shaw و Count Basie لذت می‌برد و هم به موسیقی کلاسیک آهنگسازانی چون شوپن و سیبلیوس علاقه داشت.

اما بیش از هر چیز، صدای صمیمی و پراحساس موسیقی انجیلی و بلوز بود که قلب او را تسخیر کرد. این عشق به گونه‌های مختلف موسیقی، به وضوح در کارهای هنری او نمود پیدا کرد.

برای یادگیری پیشرفته، به همه‌‌چیز درباره ساز تار باس یا بم تار مراجعه کنید.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در بیوگرافی آیدا هندل | ویولنیستی با ۷ دهه فعالیت حرفه‌ای! پیدا کنید.

برای اطلاعات بیشتر، به مقاله معرفی ساز رکت مراجعه کنید.

در سال ۱۹۵۱، آهنگ «Baby Let Me Hold Your Hand» او برای اولین بار در فهرست ۱۰ آهنگ برتر قرار گرفت.

در آن دوره، موسیقی R&B و سول هواداران خود را داشت، اما در اواخر دهه ۵۰، ری چارلز با استفاده از انرژی راک اند رول و نواختن پیانوی الکتریک، ترانه «What’d I Say» را اجرا کرد و توجه علاقه‌مندان به موسیقی پاپ را نیز به خود جلب نمود.

ترانه «آنچه میگویم»

شاید بتوان بهترین اثر ری چارلز در دوران همکاری‌اش با گروه رائلتس را آهنگ «آنچه میگویم» دانست. این قطعه با نواختن ریتمیک و شاد پیانوی الکتریکی توسط ری شروع می‌شود و سپس صدای گروه کر زنان به آن می‌پیوندد. هماهنگی بین اعضای گروه و دیگر نوازندگان با صدای منحصر به فرد چارلز، واقعاً چشمگیر است. جالب است بدانید که این آهنگ در ابتدا به صورت بداهه خلق و اجرا شد و خیلی زود در بین مردم محبوبیت پیدا کرد.

در شروع دهه ۱۹۶۰، او دو آهنگ ماندگار “Hit the Road Jack” و “Unchain My Heart” را به علاقه‌مندان موسیقی سول تقدیم کرد و در همین دوره به اوج محبوبیت خود رسید.
ری چارلز رابینسون تا اوایل دهه ۱۹۶۰ در اوج شهرت و موفقیت باقی ماند، اما از سال ۱۹۶۵ به دلیل مشکلات ناشی از اعتیاد، برای یک سال از دنیای موسیقی کنار رفت. سپس در سال ۱۹۶۶ با انتشار ترانه “Let’s Get Stoned” دوباره توانست حضوری قدرتمندانه داشته باشد.
در سال ۲۰۰۲، او آلبومی منتشر کرد که در آن به همراه بزرگان موسیقی مانند بی.بی. کینگ، ویلی نلسون، مایکل مک دونالد و جیمز تیلور دوئت خوانده بود. این آلبوم با استقبال بسیار خوبی از سوی مردم روبرو شد.

درگذشت 

ری چارلز رابینسون در سال ۲۰۰۳ به دلیل بیماری، عمل جراحی انجام داد. او سرانجام در دهم ژوئن سال ۲۰۰۴، در خانه‌اش در بورلی هیلز، دار فانی را وداع گفت.