آنتونیو لوچیو ویوالدی از نوازندگان چیرهدست ویولن و آهنگسازان بزرگ سبک باروک به شمار میرود. آثار او روی موسیقیدانان بسیاری در طول تاریخ — از جمله یوهان سباستین باخ — اثر گذاشت. باخ حتی بیش از ده قطعه از ساختههای ویوالدی را برای سازهای مختلف، بازنویسی و اجرا کرد.
حتی آهنگسازان امروزی هم از ایدهها و نواهای ویوالدی الهام میگیرند و از کارهایش تأثیر میپذیرند. اگر شما هم علاقهمندید این نابغه دوره باروک را بهتر بشناسید، در ادامه این مطلب با ما همراه باشید. برای خواندن زندگینامه دیگر بزرگان موسیقی جهان نیز میتوانید به وبلاگ ندابلاگ مراجعه کنید.
تولد، کودکی و جوانی آنتونیو ویوالدی
آنتونیو ویوالدی در چهارم مارس سال ۱۶۷۸ در ونیز متولد شد. پدرش، جووانی باتیستا، در ابتدا شغل آرایشگری داشت، اما بعد به موسیقی روی آورد و نوازنده ویولن شد. او همچنین به عضویت اتحادیه موسیقیدانان سانتا چچیلیا درآمد. به نظر میرسد اولین استاد ویولن ویوالدی، رئیس همین اتحادیه، یعنی جُوانی لگرنتزی بوده است.
ویوالدی نواختن ویولن را ابتدا با کمک پدرش فرا گرفت، اما در پانزده سالگی تصمیم گرفت برای کشیش شدن آموزش ببیند. در سن بیستوپنج سالگی به طور رسمی به عنوان کشیش مشغول به کار شد و حتی به خاطر رنگ موهایش، او را “کشیش موقرمز” صدا میزدند. اما این شغل برای او مدت زیادی ادامه نداشت. به دلیل یک بیماری تنفسی، او قادر نبود مراسم عشای ربانی — که یکی از آیینهای مقدس مسیحیت است — را به جا آورد. به همین دلیل، از سمت خود به عنوان کشیش کنارهگیری کرد.
در این مقاله بیوگرافی ساموئل یروینیان | ویولنیست یانی اطلاعات مفیدی آمده است.
آغاز کار به عنوان مدرس ویولن
آنتونیو ویوالدی در سن ۲۴ سالگی، در اول دسامبر ۱۷۰۳، کار خود را به عنوان معلم ویولن در پرورشگاه اوسپداله دلا پیتا آغاز کرد. در این مرکز، پسرها حرفههای مختلف میآموختند و دختران تحت آموزش موسیقی قرار میگرفتند. ویوالدی آثار زیادی از جمله کنسرتو و قطعات مذهبی برای کودکان این پرورشگاه تصنیف کرد. به خاطر تلاشهای او، ارکستر پرورشگاه به شهرت زیادی دست یافت.
ویوالدی در این مرکز موفقیتهای هنری چشمگیری داشت، ولی در سال ۱۷۰۹ مدیران تصمیم گرفتند او را از پرورشگاه برکنار کنند. یک سال بعد، آنها از این تصمیم خود پشیمان شدند و دوباره از او دعوت کردند تا به اوسپداله دلا پییتا بازگردد.
آنتونیو ویوالدی پس از بازگشت، تا سال ۱۷۱۷ به کار در پرورشگاه ادامه داد و در آخرین سال فعالیتش نیز به عنوان مدیر موسیقی خدمت کرد. از سال ۱۷۱۷ به بعد، فرصتهای شغلی تازهای برایش پیش آمد و پرورشگاه را ترک کرد؛ با این حال، ماهانه دو کنسرتو برای آنجا مینوشت و هرگاه در ونیز بود، پنج جلسه با ارکستر تمرین میکرد.
برای گسترش دانش خود، مقاله ۴ نکتهای که باید قبل از یادگیری دف بدانید! را مطالعه کنید.
معروفترین اثر آنتونیو ویوالدی؛ چهار فصل
آنتونیو ویوالدی قطعههای معروف زیادی ساخته است، اما بدون شک «چهار فصل» از همه شناختهشدهتر است. او این قطعه را زمانی خلق کرد که در دربار مانتوئا کار میکرد. ویوالدی از سال ۱۷۱۶ به فکر ساختن چنین اثری بود، اما در نهایت بین سالهای ۱۷۱۸ تا ۱۷۲۰ آن را به پایان رساند. چهارفصل در واقع از چهار کنسرتوی ویولن تشکیل شده که هر کدام بیانگر یک فصل از سال هستند. او در این قطعه کوشیده تا با موسیقی، صداهایی مانند آواز پرندگان، توفان و حتی حشرات را به تصویر بکشد.
سالهای آخر زندگی ویوالدی
در اوج موفقیتش، ویوالدی سفارشهای مهمی از بزرگان اروپا مانند سفیر فرانسه و پادشاه اتریش دریافت میکرد. پادشاه اتریش حتی یک نشان طلای شوالیه به او هدیه داد و از او دعوت کرد تا به وین برود. ویوالدی نیز در سال ۱۷۳۰ با حمایت پادشاه، به همراه پدرش راهی شهرهای پراگ و وین شد.
اما متأسفانه کمی پس از کوچ او به آن منطقه، چارلز ششم، پادشاه اتریش درگذشت و ویوالدی را بدون پشتیبان گذاشت. مرگ پادشاه و تغییر سلیقهی مردم در موسیقی، باعث شد زندگی برای ویوالدی سخت شود و سالهای آخر عمرش را در تنگدستی سپری کند. سرانجام آنتونیو ویوالدی در سال ۱۷۴۱ بر اثر یک عفونت داخلی درگذشت.
نظر شما در مورد این مقاله چیست؟