همانطور که میدانید، ضربالمثلها بخشی از فرهنگ و ادبیات ما هستند و هر کدام مفهومی خاص را به سادهترین شکل بیان میکنند. یکی از این ضربالمثلها که احتمالاً بارها شنیدهاید، این است: «تعارف اومد نیومد داره».
این ضربالمثل معمولاً زمانی به کار میرود که کسی در انجام کاری یا قبول پیشنهادی، کمی تردید نشان میدهد. یعنی ممکن است در ظاهر بگوید «نه» یا بگوید «نیامدم»، اما در دل واقعاً دوست دارد آن کار را انجام دهد یا آن پیشنهاد را بپذیرد. در حقیقت، این رفتار نوعی تعارف و خوشرویی محسوب میشود و نشاندهندهی آن است که فرد با کمی اصرار، احتمالاً نظر خود را تغییر خواهد داد.
**مثال برای درک بهتر:**
– فرض کنید دوستتان به خانهی شما دعوت شده، اما در پاسخ میگوید: «نه، مزاحم نمیشوم.» اگر شما یک بار دیگر اصرار کنید، ممکن است با خوشحالی دعوت شما را بپذیرد. در این شرایط میگوییم: «فلانی تعارف اومد نیومد داره؛ یک بار دیگر اصرار کن حتماً میآید.»
– یا در مهمانی، وقتی به کسی تعارف میکنید که بیشتر غذا بخورد و او در ابتدا میگوید: «سیرم»، اما با کمی اصرار، قبول میکند. این همان «تعارف اومد نیومد داره» است.
این ضربالمثل به ما یادآوری میکند که گاهی اوقات باید با یک بار اصرار کردن، فرصت دیگری به طرف مقابل بدهیم، چون ممکن است واقعاً تمایل داشته باشد، اما از روی ادب و احترام، در ابتدا پاسخ منفی داده باشد.
در این نوشته، به بررسی معنی و مفهوم یکی از ضربالمثلهای کهن و پرمعنی ایرانی میپردازیم. امیدواریم این مطالب برای شما مفید و جالب باشد.
تعارف اومد نیومد داره یعنی چه؟
۱- وقتی چیزی به کسی پیشنهاد میدهید، ممکن است آن را بپذیرد یا نپذیرد. پس بهتر است از پیشنهادهای اغراقآمیز و غیرواقعی خودداری کنید. گاهی فرد از روی عادت و برخلاف میل خود، چیزی را به دیگری تعارف میکند و طرف مقابل هم میپذیرد، اما در عمل نمیتواند به قول خود عمل کند. در این صورت، خودش را در موقعیت دشواری قرار میدهد.
۲- این ضربالمثل به ما میآموزد که در پیشنهاد دادن به دیگران، باید منطقی و آگاهانه عمل کنیم، نه اینکه بیمورد و در هر شرایطی به تعارف کردن ادامه دهیم.
۳- به عبارت دیگر، وقتی میخواهید چیزی را به کسی تعارف کنید، حتماً در نظر بگیرید که آیا احتمال دارد آن را بپذیرد یا نه؛ و از خود بپرسید آیا واقعاً میتوانید به حرفی که زدهاید عمل کنید یا خیر.
چند مثال از تعارف کردن
خسته و درمانده از محل کار برگشتی و میدانی که در یخچال خانه حتی یک تکه غذا هم پیدا نمیشود و همه چیز هم به هم ریخته است. اما در راه با همسایه قدیمیات روبرو میشوی و از او دعوت میکنی به خانهات بیاید. از آنجایی که دعوت کردن ممکن است به قبول یا رد بینجامد، برخلاف انتظارت، همسایه پیشنهادت را میپذیرد و با تو به خانه میآید. آنجاست که از کرده خود پشیمان میشوی و آرزو میکنی کاش چنین پیشنهادی نمیدادی!
بعضی از پدرها در گذشته اینگونه بودند. با اینکه وضع مالی خانواده چندان خوب نبود، اما وقتی مهمان قصد رفتن داشت، با اصرار زیاد از او میخواستند: “به تو قسم میدهم، امشب هم بمان!” و اگر مهمان میماند، فردا هم دوباره همان اصرار را تکرار میکردند، در حالی که بقیه اعضای خانواده از این کار راضی نبودند.
کلی کار شخصی داری، اما وقتی دوستت از تکالیف سختش میگوید، تو به او پیشنهاد میدهی: “اگر دوست داری، من میتوانم حلش کنم!” و دوستت هم با خوشحالی میپذیرد.
مثالهای زیادی از این رفتارها وجود دارد. یکی از معروفترین آنها، مخصوصاً برای خانمها، وقتی است که در مهمانی هستند و به صاحبخانه پیشنهاد میدهند در شستن آن همه ظرف کثیف کمک کنند – و صاحبخانه هم میپذیرد!
همه این مثالها به ما یادآوری میکنند که قبل از تعارف کردن، باید به تواناییهای خودمان توجه کنیم. اگر مطمئن هستیم که از عهده آن برمیآییم، آن وقت پیشنهاد کمک بدهیم. در این صورت نه دروغ گفتهایم و نه خودمان را در شرایط سخت قرار دادهایم.
ضرب المثل درباره تعارف کردن
اختصاصی-ندابلاگ
نظر شما در مورد این مقاله چیست؟