همان طور که برای حفظ و نگهداری یک مکان مقدس، مانند امامزاده، نیاز به یک متولی و نگهبان است، برای محافظت از ارزشها و حریم یک گروه یا جامعه نیز به وجود یک مدیر و سرپرست لازم است.
این ضربالمثل به ما یادآوری میکند که برای پاسداری از هر چیزی که اهمیت دارد، باید فرد یا افرادی مسئولیت آن را بر عهده بگیرند. وقتی متولی و مسئولی وجود نداشته باشد، ممکن است آن مکان یا ارزشها به تدریج دچار آسیب و فراموشی شوند.
این مثل در موقعیتهای مختلفی به کار میرود. برای مثال، وقتی میخواهیم بگوییم که یک گروه بدون وجود یک رهبر و مدیر، نمیتواند به خوبی کار خود را پیش ببرد، از این ضربالمثل استفاده میکنیم. در حقیقت، این جمله بر ضرورت وجود مدیریت و مسئولیتپذیری در هر کار جمعی تأکید میکند.
در این بخش، به توضیح و مفهوم این ضربالمثل ایرانی میپردازیم. در ادامه با هم معنای آن را مرور میکنیم.
ضرب المثل حرمت امامزاده با متولی است یعنی چه؟
اگر سرپرست یک مکان، خود با احترام و ادب رفتار کند، آنجا در نظر دیگران عزیز و محترم خواهد بود. این ضربالمثل به ما یادآوری میکند که رفتار هرکس، تعیینکنندهٔ نوع برخورد دیگران با اوست.
اگر افراد، مقام و شخصیت یکدیگر را پاس بدارند و به حریم هم احترام بگذارند، احترامی دوطرفه و پایدار بینشان شکل میگیرد.
مُتَولّی یعنی: سرپرست، مدیر اماکن مذهبی، کارگزار.
در نگاه اول، این ضربالمثل میگوید اگر رفتار متولی یک امامزاده با مردم خوب و محترمانه باشد، مردم نیز آن امامزاده را مقدستر و ارزشمندتر میبینند.
اما در معنای عمیقتر، یعنی هرکس که مسئولیتی دارد – چه رهبر یک گروه باشد، چه مدیر یک مجموعه یا سرپرست خانواده – اگر با بزرگواری و احترام رفتار کند، نه تنها آبرو و اعتبار خودش را حفظ میکند، بلکه باعث میشود دیگران به کل مجموعهای که او مدیریت میکند نیز احترام بگذارند و آن را بزرگ بشمارند.
پس اگر میخواهی در جامعه جایگاه خوبی داشته باشی و مردم به تو اعتماد کنند، هم حرمت خودت را نگه دار و هم به دیگران احترام بگذاری.
ضرب المثل روغن ریخته رو نذر امامزاده کرده!
نظر شما در مورد این مقاله چیست؟