تو نشانی شهر اهواز را میشناسی. پیچ و تابهای خوزستان را میدانی و تکتک ذرههای خاک این سرزمین را به خوبی میشناسی. عمر تو به بلندای تاریخ است. تو آنجا بودی، زمانی که هیچ کس نبود. تو زندگی را به مردم نشان دادی و راه تمدن را برایشان هموار کردی.
در کنار مردم بودی تا شهرها ساخته شوند و ساختمانها شکل بگیرند. در روزهای پیروزی و روزهای سخت، به تو پناه آوردند و شادی و ناراحتیهایشان را با تو قسمت کردند.
مردم خوزستان تو را رازدار خود میدانند. تو آرام اما با عظمت، با غرور اما با مهربانی، با هیبت اما با دلی رئوف. تو کارونی!
از کوههای زاگرس شروع میشوی و به خلیج فارس میریزی. چه سفر زیبایی! از کنار جنگلهای بلوط میگذری، از میان کوههای چهارمحال و لرستان و ایلام عبور میکنی و دشت خوزستان را سیراب میکنی. تو نماد ایستادگی، سربلندی و امید هستی.
در نقشهها تو را با رنگ آبی پررنگ نشان میدهند، اما کنارههایت سبز است. از هر گوشه اهواز که نگاه کنی، تو را میبینی. مردم اهواز روزشان را با تو شروع میکنند و شبها در کنارت آرامش مییابند. تو برای آنها نماد زندگی هستی. تا زمانی که تو جاری هستی، اهواز هم زنده است.
پلهایت خاطرههای چندین نسل را زنده نگه میدارد. همه کسانی که دست در دست هم، کنار تو قدم زدند و آرزوهایشان را با تو در میان گذاشتند و تو شاهد آنها بودی برای رسیدن به آیندهای بهتر.
تو هویت مردم اهوازی. اگر حال تو خوب نباشد و کمآبی به وجودت آسیب بزند، حال مردم اهواز هم گرفته میشود. وقتی پرآب و خروشان هستی، مردم از صدای موجهایت نیرو میگیرند و امیدوار میشوند.
کارون! تو جان اهوازی. تا وقتی تو هستی، امید هست، زندگی جریان دارد و فردا روشن است. مردم اهواز تو را مانند یک برادر بزرگتر دوست دارند.
تو حافظه زنده و جاری خوزستان و اهوازی. زنده بمان و زندگی ببخش.
بیشتر بخوانید: به پاس یک سال همراهی؛ رونیکس هدایای پایان سال خود را به بازار ابزار ایران تقدیم کرد
به نقل از سایت ویستا درباره کارون میتوان گفت:
“خوشا فصل بهار و رود کارون
افق از پرتو خورشید، گلگون
ز عکس نخلها بر صفحه آب
نمایان صدهزاران نخل وارون
دمنده کشتی کلگای زیبا
به دریا چون موتور بر روی هامون
قطار نخلها از هر دو ساحل
نمایان گشته با ترتیب موزون
چو دو لشکر که بندد خط زنجیر
به قصد دشمن از بهر شبیخون
ملک الشعرا بهار“
بیشتر بخوانید: کارت دعوت نمایشگاه ابزارآلات صنعت اهواز 1402 در بازار ابزار ایران توزیع شد
نظر شما در مورد این مقاله چیست؟