ملودیکا یک ساز بادی-کلیدی است که شبیه به یک ارگ کوچک قابل حمل عمل میکند. نوازنده در یک سمت ساز میدمد و همزمان با فشردن کلیدهای روی آن، نتهای مختلف را مینوازد. این ساز صدایی گرم و دلنشین دارد و یادگیری آن نسبتاً آسان است. در این نوشته از وبلاگ ندابلاگ، قصد داریم این ساز را به طور کامل به شما معرفی کنیم. پیشنهاد میکنیم تا پایان این مطلب با ما بمانید تا اطلاعات جالبی درباره ملودیکا کسب کنید.
برای گسترش دانش خود، به مقاله ۶ تا از فواید آموزش خوانندگی به کودکان سر بزنید.
معرفی ساز ملودیکا
ملودیکا یک ساز بادی است که با دمیدن در آن به صدا درمیآید و یک ردیف کلید شبیه پیانو روی آن قرار دارد. میتوان آن را شبیه به سازدهنی یا ارگ بادی دانست.
برای نواختن این ساز، باید در آن بدمید و همزمان کلیدهای آن را فشار دهید تا صدا تولید شود. نکته مهم درباره ملودیکا این است که برخلاف بسیاری از سازهای بادی دیگر، قابلیت اجرای چند نت همزمان را دارد. این ساز سبک است و به راحتی قابل حمل میباشد. محدوده صدایی آن نیز معمولاً دو تا سه اکتاو است.
نامهای دیگر ساز ملودیکا
در گوشه و کنار دنیا، این ساز کوچک موسیقی با نامهای گوناگونی شناخته میشود. برخی از این نامها عبارتند از:
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در تقدیر از استاد فرهاد بادپا در بنیاد رودکی پیدا کنید.
ملودیهورن
پیانیکا
ارگان دهنی
آکاردئون دهنی
فلوت کلیددار
کلاویتا
ویبراندونون
ملودیون
دیامونیکا
پیانوی بادی
سازدهنی کلیددار
مقاله علیرضا مظفری پور مدرس هارمونیکا (ساز دهنی) منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه ۷ تا از حقایق جالب درباره ساز دهنی.
تاریخچه ساز ملودیکا
ملودیکا برای اولین بار در ایتالیا و به دست فردی به نام آندری بورل ساخته شد. سپس در سال ۱۹۵۰ میلادی، شرکت هونر شکل جدید و مدرن این ساز را ارائه داد که در واقع همان طرح رایج امروزی است.
در دهه ۱۹۶۰، آهنگساز مینیمالیستی به نام استفان مایکل ریش، از ملودیکا در قطعهای با نام «ملودیکا» استفاده کرد.
فیل مور نیز در آلبوم خود با عنوان «همین حالا» برای نخستین بار این ساز را به کار گرفت. پس از آن، نوازنده برزیلی هرمتو پاسکول، ملودیکا را همراه با خواندن آواز اجرا کرد. نوازنده دیگری به نام آگوستوس پابلو نیز با استفاده از این ساز، باعث محبوبیت بیشتر آن شد. در جامائیکا ملودیکا بسیار طرفدار پیدا کرد و به سازی محبوب میان مردم تبدیل شد.
به تدریج این ساز در سراسر جهان گسترش یافت و علاقهمندان بسیاری در میان موزیسینها پیدا کرد، چه در تکنوازی، چه در همنوازی و چه در اجرا همراه با ارکستر.
در ایران، پیانیست شناخته شدهای به نام سامان احتشامی از نخستین کسانی بود که ملودیکا را به کار گرفت.
امروزه به دلیل سبکی و ساختار جذاب این ساز، هنرجویان ایرانی زیادی به آن علاقهمند شدهاند.
اجزا و ساختار ساز ملودیکا
این ساز بادی دارای کلیدهایی شبیه به پیانو است که به آنها کلاویه یا کیبورد میگویند. هوا از طریق یک نی که به دهانه ساز وصل میشود، وارد مخزن هوای آن میگردد.
برای مطالعه بیشتر، به مسعود زنگنه مجد، استاد برجسته فلوت ایران سری سر بزنید.
مقاله موضوع و تاریخچه جالب آهنگ بلا چاو حاوی اطلاعات جامعی است.
به طور کلی، قسمتهای اصلی ساز ملودیکا عبارتند از:
لوله
سرساز یا قمیش
محفظه هوا
بدنه پلاستیکی
صفحهای که زبانهها روی آن قرار دارند
کیبورد
جنس این ساز معمولاً پلاستیکی و گاهی چوبی است. وزن آن سبک و کمتر از یک کیلوگرم بوده و حدود ۳۷ کلید دارد.
نحوه نواختن ملودیکا
ملودیکا یک ساز بادی است که کارکردی شبیه به ساز دهنی و پیانو دارد. ساختار آن شامل یک لوله پلاستیکی برای دمیدن و یک صفحه کلید است. وقتی نوازنده در لوله میدمد و همزمان کلیدها را فشار میدهد، هوا به زبانههای داخل ساز برخورد کرده و آنها را به لرزش درمیآورد و در نتیجه صدا ایجاد میشود. هوا از طریق دهان نوازنده به سمت کلیدها هدایت میشود. زیر یا بم بودن صدا به مقدار هوای دمیده شده و شدت لرزش زبانهها بستگی دارد.
برای نواختن این ساز، معمولاً نوازنده با یک دست ساز را نگه میدارد و با دست دیگر کلیدهای پشت ساز را فشار میدهد. ملودیکا را هم میتوان ایستاده و هم نشسته نواخت. با وجود شباهت این ساز به ساز دهنی، کنترل زیر و بمی نتها در ملودیکا دشوارتر از ساز دهنی است.
برای مطالعه بیشتر، به بیوگرافی لودویگ گورانسون | نابغه موسیقی سوئدی سری سر بزنید.
نظر شما در مورد این مقاله چیست؟