سازهایی مانند گیتار، تار و سهتار که سیم دارند، در گروه سازهای مضرابی قرار میگیرند. اما شاید برای شما جالب باشد که بدانید در میان این سازها، سازی به نام دوتار نیز وجود دارد. این ساز، همانطور که از نامش پیداست، تنها دو سیم دارد و معمولاً با ناخن نواخته میشود. در این نوشته از وبلاگ ندابلاگ، بیشتر با ساز دوتار آشنا خواهیم شد.
دوتار ،سازی با فقط دو تار
دوتار یک ساز ایرانی است که با زخمه زدن به سیمهایش نواخته میشود. همانطور که از نامش پیداست، این ساز دو سیم دارد. نوازندگان معمولاً به جای مضراب، با ناخنهای خود به سیمها زخمه میزنند.
شکل کاسهی دوتار مانند یک گلابی است و دستهی بلندی دارد. روی دستهی آن معمولاً بین ۱۷ تا ۲۰ دستان (پرده) بسته میشود. البته در بعضی مناطق جنوب ایران، دوتارهای محلی بدون دستان هم دیده میشوند.
مقاله نحوهی نگهداری و تمیز کردن ملودیکا حاوی اطلاعات جامعی است.
در اینجا میتوانید اطلاعات کاملتری درباره جیمی هندریکس، بهترین نوازندهی تاریخ بیابید.
برای گسترش دانش خود، مقاله آموزش برنامه ریزی برای تمرین موسیقی را مطالعه کنید.
اگر سوالاتی دارید، مقاله فرانتس لیست | پیانیستی که بتهوون پیشانیاش را بوسید! به شما کمک خواهد کرد.
روی سطح کاسهی ساز از چوب ساخته شده است. دو سیم دوتار با فواصل مختلفی کوک میشوند و به خاطر همین دو سیم است که نام آن را دوتار گذاشتهاند.
دوتار، یک ساز موسیقی است که تنها دو سیم دارد.
تاریخچه
دوتار یکی از سازهای بسیار مهم و اصیل در موسیقی محلی شمال خراسان است. هنر دوتارنوازی و بخشیگری در این منطقه، به عنوان گنجینهای ملی از ایران در سازمان جهانی یونسکو ثبت شده است.
در نوشتههای قدیمی مربوط به موسیقی ایران، گاهی به این ساز تنبور یا تمبور گفته میشده. دوتار از سازهای رایج در ایران باستان بوده و هنوز هم در برخی مناطق کشور نواخته میشود. این ساز تاریخ چند هزار ساله دارد و در گروه سازهای زهیای قرار میگیرد که با زخمه زدن انگشتان دست به سیمهایش به صدا درمیآید.
مقاله عصمتالدوله نخستین پیانیست زن ایرانی حاوی اطلاعات جامعی است.
امروزه دوتار بیشتر در مناطق شمال و شرق خراسان، نواحی ترکمننشین و کتول در استان گلستان و همچنین بخشهای شرقی مازندران رواج دارد. به این ترتیب میتوان گفت قلمرو اصلی این ساز، شمال شرق ایران است.
ساختمان ساز
دوتار کاسهای به شکل گلابی و دستهای بلند دارد که روی آن دو سیم (یا تار) قرار گرفته است. دستهی ساز حدود ۶۰ سانتیمتر و طول کل آن نزدیک به یک متر است. بخش گلابیشکل دوتار را معمولاً از چوب درخت شاهتوت میسازند و دستهی آن از چوب زردآلو یا گردو ساخته میشود. در گذشته به جای سیم از رشتههای ابریشم در این ساز استفاده میکردند.
تکنیک نواختن
نواختن دوتار به این شکل انجام میشود که ابتدا سیمها را بدون مضراب و با انگشت میکِشند. سپس حرکاتی به سمت پایین و بالا انجام میدهند که در آن، تقریباً از همه انگشتان دست برای نواختن استفاده میشود.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در سوپرانو چیست؟ پیدا کنید.
سرشناسترین نوازندگان پیشین دوتار
از میان نوازندگان نامدار و قدیمی دوتار میتوان این افراد را نام برد: حاج قربان سلیمانی، استاد نظرمحمد سلیمانی، عباسقلی رنجبر، نظرلی محجوبی، محمدحسین یگانه و الیاقلی یگانه. همچنین از نوازندگان امروزی این ساز نیز میتوان از دکتر مجید تکه، علیرضا سلیمانی و عثمان محمدپرست یاد کرد.
اگر به این موضوع علاقه دارید، آیا پدر سمفونی ایران را می شناسید؟ را از دست ندهید.
نظر شما در مورد این مقاله چیست؟