تفاوت پوست طبیعی و مصنوعی در ساخت دف

تفاوت پوست طبیعی و مصنوعی در ساخت دف

دف یک ساز کوبه‌ای و به شکل دایره است. روی این ساز یک لایه پوست قرار دارد که می‌تواند از جنس پوست طبیعی یا پوست مصنوعی باشد. هر یک از این دو نوع پوست، ویژگی‌ها و برتری‌های خاص خود را دارند. در ادامه این نوشته از وبلاگ ندابلاگ، با تفاوت‌های پوست طبیعی و مصنوعی در ساخت دف آشنا خواهید شد. با ما همراه باشید.

دف

پیش از آنکه اسلام به ایران بیاید، ساز دف در این سرزمین نواخته می‌شد. پس از آمدن اسلام، صدای دف برای مدت‌ها فقط در خانقاه‌ها شنیده می‌شد و مانند یک آواز آرامش‌بخش برای درویشان بود. اما در زمانهٔ ما، به یاری نوازندگان بزرگی مانند محمدرضا لطفی و بیژن کامکار، بار دیگر نوای این ساز در سراسر ایران پیچید و به سازی محبوب و شناخته‌شده برای همه تبدیل شد.

برای گسترش دانش خود، به مقاله تفاوت سنتور یک مهر و دو مهر چیست؟ کدام بهتر است؟ سر بزنید.

دف‌ها از نظر شکل ظاهری به هفت گروه اصلی تقسیم می‌شوند: دف چهارگوش، دف مستطیلی، دف گرد با حلقه، دف گرد با زنگوله، دایره‌زنگی، دف دو رو و دف بدون پوست که همراه با زنگوله است.

ساختمان دف چگونه است؟

بهترین نوع دف، آن‌هایی هستند که در فصل بهار و با استفاده از پوست حیوانات ساخته می‌شوند. بدنهٔ دف معمولاً از جنس چوب است و روی آن را با پوست حیوان یا گاهی پلاستیک می‌پوشانند و با کمک گل‌میخ آن را محکم می‌کنند. به طور کلی، دف از چهار قسمت اصلی تشکیل شده است: کلاف اصلی، پوست، حلقه‌ها و گل‌میخ‌ها. این قطعات در کنار هم قرار می‌گیرند و ساز خوش‌صدای دف را به وجود می‌آورند.

برای یادگیری پیشرفته، به بیوگرافی الویس پرسلی؛پرفروش‌ترین خواننده تاریخ! مراجعه کنید.

اگر به این موضوع علاقه دارید، موسیقی ارف کودک چیست و چه سازهایی دارد؟ را از دست ندهید.

در این مقاله گلنوش خالقی، آغازگر رشتهٔ رهبری موسیقی بانوان در ایران اطلاعات مفیدی آمده است.

اگر به این موضوع علاقه دارید، معرفی ساز رکت را از دست ندهید.

پوست طبیعی و پوست مصنوعی که در ساخت دف به کار می‌روند، با هم تفاوت‌های زیادی دارند.

پوست طبیعی از hide یا پوست حیوانات به دست می‌آید. این نوع پوست، انعطاف‌پذیر و بسیار بادوام است. با گذشت زمان و بر اثر استفاده، رنگ آن تغییر می‌کند و یک ظاهر کهنه و خوش‌ایند پیدا می‌کند که به آن «اصالت» می‌دهد. همچنین پوست طبیعی در برابر رطوبت واکنش نشان می‌دهد؛ وقتی هوا مرطوب است، کمی نرم‌تر می‌شود و وقتی خشک است، سفت‌تر می‌گردد.

در مقابل، پوست مصنوعی معمولاً از مواد شیمیایی مانند پلاستیک ساخته می‌شود. این نوع پوست معمولاً انعطاف‌پذیری کمتری دارد و ممکن است در برابر ضربه یا کشش مستعد ترک خوردن باشد. برخلاف پوست طبیعی، رنگ و ظاهر آن با گذشت زمان تقریباً ثابت می‌ماند و آن حس اصالت و خاطره‌انگیزی را ایجاد نمی‌کند. علاوه بر این، پوست مصنوعی نسبت به رطوبت هوا واکنشی نشان نمی‌دهد.

اگر سوالاتی دارید، مقاله دوئت در موسیقی چیست؟ به شما کمک خواهد کرد.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نکات مهم در هنگام خرید سیم گیتار.

در نتیجه، اگر به دنبال یک دف با کیفیت و با دوام هستید که با زمان زیباتر شود، پوست طبیعی گزینه بهتری است. اما اگر بودجه محدودی دارید یا به دنبال یک جایگزین هستید، پوست مصنوعی می‌تواند انتخاب مناسبی باشد.

برای گسترش دانش خود، مقاله حالت صحیح دست در پیانو چگونه است؟ را مطالعه کنید.

اگر به این موضوع علاقه دارید، بیوگرافی آیدا هندل | ویولنیستی با ۷ دهه فعالیت حرفه‌ای! را از دست ندهید.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه خانه سمفونیک و موزیکال | ترکیب معماری و موسیقی.

تفاوت پوست طبیعی و مصنوعی در ساخت دف

در ساخت ساز دف، پوست اهمیت بسیار زیادی دارد. استفاده از پوست مصنوعی برای ساختن این ساز مزایای مختلفی دارد که برخی از آن‌ها عبارتند از:
– ضخامت پوست در تمام قسمت‌ها یکسان است.
– کوک ساز ثابت می‌ماند.
– جنس و میزان کشش در همه جای پوست یکنواخت است.
– رطوبت را به خود جذب نمی‌کند و در نتیجه شکل آن تغییر نمی‌کند.
– بوی بد نمی‌گیرد.
– باکتری‌ها و میکروب‌ها آن را از بین نمی‌برند.
– کیفیت پوست پایین نمی‌آید و در نتیجه ارزش ساز حفظ می‌شود.
– به دلیل کشش یکنواخت پوست، کمانه دف تاب برنمی‌دارد.
– هنگام نواختن، کوک ساز تغییر نمی‌کند.

اما در ساخت دف با پوست طبیعی، معمولاً از پوست حیواناتی مثل گوسفند، بز، آهو یا میش استفاده می‌شود. در این روش، پوستی مناسب‌تر است که کهنه باشد. برای تشخیص کهنه بودن پوست، می‌توانید کمی آب روی آن بریزید؛ اگر بوی نامطبوعی نداد، یعنی پوست کهنه است. همچنین پوست باید در تمام سطح خود یکدست باشد. برای دباغی پوست دف نباید از موادی مانند آهک که در چرم‌سازی کاربرد دارد، استفاده کرد. گرم کردن بیش از حد پوست دف خطر پارگی و آسیب دیدن آن را به همراه دارد. در پایان باید تأکید کرد که هرگز برای گرم کردن دف، آن را مستقیماً روی آتش نگذارید؛ بلکه از نور خورشید یا تشک برقی استفاده کنید.

توصیه می‌کنیم این مطلب آشنایی با سبک جاز را حتماً بخوانید.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نکات طلایی که باید قبل از یادگیری تنبک بدانید.

×

نظر شما در مورد این مقاله چیست؟

اگه حال کردی این پست رو با دوستات به اشتراک بذار:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *