همه ما در زندگی روزمره خود، بارها این جمله را شنیدهایم که “روزی دست خداست”. اما واقعاً معنای این ضربالمثل عمیق و زیبا چیست؟
در سادهترین بیان، این ضربالمثل به ما یادآوری میکند که روزیرسان و تأمینکننده اصلیِ نیازهایمان، خداوند است. این مفهوم به ما میآموزد که در عین حال که برای کسب درآمد و گذران زندگی تلاش میکنیم و مسئولیت کارهای خود را به عهده میگیریم، نباید تمام نگرانیها و استرسهایمان فقط حول محور مال و ثروت دنیا بچرخد.
این باور، آرامش بزرگی به قلب میآورد. یعنی ما تمام سعی خود را میکنیم، اما در نهایت نتیجه کار را به خدا واگذار میکنیم و مطمئن هستیم که او بهترین روزی را برایمان مقدر کرده است. این نگرش، باعث میشود که اگر روزی با کمبود یا مشکلی روبرو شدیم، دلسرد و ناامید نشویم و بدانیم که این نیز بخشی از تقدیر الهی است و او در زمان مناسب، راه دیگری برایمان باز خواهد کرد.
پس این ضربالمثل به ما توصیه میکند که توکل داشته باشیم؛ هم تلاش کنیم و هم به خالق مهربان اعتماد کنیم.
در این نوشته، با مفهوم و معنای واقعی این ضربالمثل کهن ایرانی آشنا خواهید شد. لطفاً تا پایان با ندابلاگ همراه باشید.
معنی روزی دست خداست یعنی چه؟
خداوند به همه موجودات خود، از انسان گرفته تا دیگر جانداران، روزی میرساند. این بخشش او شامل همه میشود، چه فردی believer باشد و چه نباشد؛ با این تفاوت که روزی فرد باایمان، همراه با برکت بیشتری است.
روزی فقط به معنای پول و ثروت نیست. یک دوست خوب، یک استاد دلسوز، همراهان شایسته، دانش سودمند و بهرهمندی از معنویت همگی از انواع روزی هستند. ممکن است کسی از نظر مالی در تنگنا باشد، اما در دیگر زمینهها بسیار پرروزی باشد؛ مثلاً خانوادهای خوب و درستکار، فرزندان شایسته و دوستان واقعی داشته باشد.
کسانی که کسبوکارشان رونق کمتری دارد، گاه با یادآوری این جمله به خودشان دلداری میدهند که خدا روزیرسان است و مطمئناً به یاری آنها خواهد آمد.
در پایان، توجه شما را به سخنی ارزشمند از حضرت علی (علیه السلام) جلب میکنیم که در کتاب نهج البلاغه، درباره آفرینش مورچه و روزی او از سوی خداوند میفرمایند:
« به این مورچه نگاه کنید. با آن جثه کوچک و اندام ظریفش که به واسطه کوچکی، به سختی دیده می شود و درک همه پیچیدگی های وجود او در اندیشه نمی گنجد، چگونه روی زمین [ناهموار و پر سنگلاخ] راه می رود و به روزی اش دست می یابد. دانه ها را [از راه های دور و نزدیک] به لانه اش منتقل و در مکانی معین نگه داری می کند.
در فصل گرما برای سرما و به هنگام توانایی برای روز ناتوانی، ذخیره می کند. روزی اش [از سوی خدا] تضمین شده و خوراک موافق طبعش در اختیار او قرار گرفته است. خداوند منان هرگز از او غافل نمی شود و پروردگار مدبر محرومش نمی سازد، هر چند در دل سنگ سخت و خشک و میان صخره ای بدون رطوبت باشد.»
(خطبه 185 نهج البلاغه)
پیشنهادی: معنی ضربالمثل «روز از نو، روزی از نو»
اختصاصی-ندابلاگ
نظر شما در مورد این مقاله چیست؟