معنی ضرب المثل ” آسمان ریسمان به هم بافتن “

**درک معنی و مفهوم ضرب‌المثل «آسمان ریسمان به هم بافتن»**

در بزرگ ترین قرعه کشی های ایران شرکت کنید!

این ضرب‌المثل برای توصیف فردی به کار می‌رود که برای رسیدن به یک خواسته یا هدف، به دنبال راه‌حل‌های غیرممکن و نامعقول می‌رود. در واقع، این مثل نشان‌دهنده تلاش بیهوده و بی‌فایده‌ای است که هیچ نتیجه‌ای در بر ندارد.

**ریشه و تصویرسازی این ضرب‌المثل**

اگر به آسمان نگاه کنید، می‌بینید که چیزی جز فضای بی‌کران و ابر نیست. حالا تصور کنید کسی بخواهد از آسمان ریسمان ببافد! این کار نه تنها غیرممکن است، بلکه فکر و ایده پوچ و بی‌پایه‌ای به شمار می‌آید. در گذشته، مردم برای بافتن ریسمان از موادی مانند پشم یا پنبه استفاده می‌کردند که در دسترس بود. بنابراین، “آسمان ریسمان به هم بافتن” نماد کامل انجام کار محال و غیرعملی است.

**کاربردهای رایج این ضرب‌المثل**

معمولاً از این عبارت برای اشاره به افرادی استفاده می‌شود که:
* برای توجیه کارهای خود، بهانه‌های عجیب و غیرقابل باور می‌آورند.
* قول انجام کارهای غیرممکن را می‌دهند.
* در رویاپردازی‌های بی‌اساس غرق شده‌اند و برنامه‌ای واقعی برای زندگی ندارند.
* سعی دارند با حرف‌های بی‌اساس، دیگران را فریب دهند یا تحت تأثیر قرار دهند.

**مثالی برای درک بهتر**

فرض کنید دوستی همیشه با حرف‌های بزرگ و قول‌های غیرممکن، دیگران را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما هیچ‌گاه به وعده‌های خود عمل نمی‌کند. در این شرایط می‌گوییم: «حرف‌هایش را باور نکن، او همیشه مشغول *آسمان ریسمان بافتن* است و نمی‌توان به قولش اعتماد کرد.»

در نتیجه، این ضرب‌المثل به ما یادآوری می‌کند که به جای chasing رویاهای محال، بر اهداف دست‌یافتنی و برنامه‌ریزی‌های واقعی تمرکز کنیم.

در این نوشته، با مفهوم و معنای واقعی این ضرب‌المثل کهن ایرانی آشنا خواهید شد. در ادامه با ما همراه باشید.

معنی آسمان ریسمان به هم بافتن یعنی چه؟

آسمان و ریسمان به هیچ وجه به هم مربوط نیستند. اما بعضی افراد آنقدر بی‌رابطه و زیاد حرف می‌زنند که انگار می‌خواهند آسمان را هم به ریسمان گره بزنند و هر حرف نامربوطی را به گوش دیگران برسانند!
این ضرب‌المثل اشاره به کسانی دارد که بی‌جهت و پشت سر هم چرند می‌گویند و حرف‌های بی‌معنی می‌زنند.

معنای دیگر آن این است که فرد سعی می‌کند دو چیز کاملاً نامربوط را به زور به هم ربط دهد.
گاهی نیز به کسی گفته می‌شود که ساعتها حرف می‌زند و خسته نمی‌شود. چنین شخصی برای جذاب‌کردن بحث، از هر موضوعی حرف می‌زند و حتی مطالب عجیب و بی‌ربط را مطرح می‌کند. در این حالت، شنوندگان خسته می‌شوند و به او اعتراض می‌کنند و می‌گویند: “دیگر بس است! چقدر آسمان و ریسمان به هم می‌بافی!”

در آموزه‌های دینی نیز از پرحرفی نهی شده است. احادیث زیبایی از امام علی (علیه‌السلام) دربارهٔ کم‌گویی و دوری از سخنان بی‌فایده وجود دارد، از جمله:

◊ آن کس که زیاد سخن بگوید، اشتباهش زیاد می‌شود. (نهج البلاغه، حکمت ۳۴۹)
◊ زبان چون حیوانی است که اگررها شود می‌گزد.
◊ سخن مانند دارو است، اندکش مفید زیادش کشنده است. (غرر الحکم، شماره ۲۱۸۲.)
◊ آنچه را نمی‌دانی مگو، بلکه همه آن چه را نیز می‌دانی، مگو. (حکمت ۳۷۴)
◊ هنگامی که عقل انسان کامل شد، سخنش کم می‌شود. (حکمت ۳۴۹)

بیشتر بخوانید: ضرب المثل درباره پرحرفی
اختصاصی-ندابلاگ